Przygotowujemy dla Was nowa stronę. Jej budowa jeszcze trwa. Podzielcie się z nami przemyśleniami na jej temat na www@hewelianum.pl
Komunikat. Wykorzystujemy pliki cookies, aby nasz serwis lepiej spełniał Państwa oczekiwania. Można zablokować zapisywanie cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki. Zamknij

Flora

Gatunki flory

Bluszcz pospolity (Hedera helix) – należy do rodziny araliowatych (Araliaceae), jest zimozielonym pnączem o zdrewniałej łodydze. Jego naturalnym siedliskiem są lasy liściaste, zazwyczaj płoży się po ziemi, gdy napotka przeszkodę np. drzewo wspina się po jego korze. W Polsce jest to gatunek chroniony. Do bardzo cennych należą okazy kwitnące. W naszym klimacie bluszcz pospolity kwitnie rzadko, a im dalej na północ, tym częściej można spotkać okazy rozmnażające się tylko wegetatywnie. Na terenie naszego fortu można obejrzeć dwa stanowiska bluszczu pospolitego; od września do października można podziwiać kwitnące okazy. Bardzo łatwo je rozpoznać, gdyż na pędach kwitnących występują liście całobrzegie, a na niekwitnących 3-5 klapowe o sercowatej nasadzie. Bluszcz pospolity zawiera saponiny, stąd wszystkie części rośliny są trujące dla człowieka.

Klon – na terenie parku występują dwa gatunki z rodzaju Acer. Są to klon zwyczajny (Acer platanoides)oraz klon jawor (Acer pseudoplatanus). Te piękne drzewa mogą osiągać do 30 m wysokości. Na terenie naszego parku dwa okazy klonu jawor są pomnikami przyrody. Kolejnym ciekawym okazem pomnika przyrody jest dąb szypułkowy (Quercus robur), rzadziej spotkać można dęby bezszypułkowe(Quercus petraea). Większość różnic między tymi dwoma gatunkami jest trudna do zauważenia dla niewprawnego oka. Najłatwiej rozróżnić je po kształcie i unerwieniu liści (dąb szypułkowy ma mocniej unerwione liście) oraz po długości szypułki (dąb szypułkowy ma dłuższą, wyraźną szypułkę).

Kasztanowiec zwyczajny (Aesculus hippocastanum) to jedno z łatwiejszych do rozróżnienia drzew. Ze względu na charakterystyczne „dłoniaste” liście i owoce zwane „kasztanami” jego odnalezienie na terenie parku nie powinno sprawiać trudności. Duże skupisko kasztanowców znajduje się m. in. otoczeniu użytku ekologicznego „Prochownia pod Kasztanami”.

Topola czarna (Populus nigra) – przez Polskę przebiega północna granica zasięgu gatunku. Najczęściej preferuje siedliska wilgotne, zalewowe i lasy łęgowe. Na terenie Parku, w okolicy fosy mokrej Bastionu Neubauera, znajduje się okaz będący pomnikiem przyrody.

Jesion wyniosły (Fraxinus excelsior) – osiąga wysokość 30 m. W Parku znajduje się okaz będący pomnikiem przyrody.

Grab pospolity (Carpinus betulus) – osiąga wysokość do 25 m. W Polsce pospolity na obszarze niżu. Często sadzony jako żywopłot.

Robinia akacjowa (Robinia pseudoacacia) – gatunek drzewa z rodziny Fabaceae. Została sprowadzona jako drzewo ozdobne z Ameryki Północnej. Jest rośliną światłolubną, miododajną, trującą.

Rokitnik zwyczajny (Hippophaë rhamnoides) - jest to krzew, rzadko niskie drzewo. W Polsce jego naturalne siedliska występują tylko na wybrzeżu Bałtyku. Posiada długie, wąskie, srebrzysto-owłosione liście oraz charakterystyczne pomarańczowe, soczyste owoce, które zawierają dużo witaminy C i są bardzo kwaśne w smaku. Rokitnik zwyczajny jest w Polsce rośliną chronioną.

Podczas spaceru po parku można spotkać dwa gatunki z rodzaju Rosa (Róża): róża zwyczajna (Rosa canina) i róża francuska (Rosa gallica). Są to krzewy o kolczastych łodygach i pięknych, pachnących kwiatach. Róża francuska została umieszczona w Polskiej Czerwonej Księdze Roślin jako narażona. Jej naturalny zasięg występowania to Polska południowa, występuje głównie na siedliskach ciepłych, nasłonecznionych, preferuje zbiorowiska muraw i luźnych zarośli. Ze względu na nietrwały charakter tych zbiorowisk, działania ochronne sprowadzają się do zapobiegania ich zarastaniu przez krzewy i drzewa.

Śnieguliczka biała (Symphoricarpos albus) – gatunek pochodzący z Ameryki Północnej, w Polsce występuje roślina uprawna, ozdobna. Jest rośliną miododajną, kwitnie przez większość lata, posiada charakterystyczne, białe owoce – jagody.

Głóg jednoszyjkowy (Crataegus monogyna) – krzew lub niskie drzewo z rodziny różowatych (Rosaceae), często sadzony, używany na żywopłoty. Posiada charakterystyczne czerwone owoce.

Śliwa tarnina (Prunus spinosa) – krzew z rodziny różowatych (Rosaceae), tworzy gęste zarośla będące schronieniem dla licznych gatunków zwierząt. Niewielkie, białe kwiaty pojawiają się w dużej ilości przed rozwojem liści. Kulisty owoc o czarnosinej barwie z niebieskim nalotem jest cierpko-gorzki w smaku, zawiera dużo witaminy C.

Bez czarny (Sambucus nigra) – krzew pospolicie występujący w Polsce, preferuje siedliska nasłonecznione. Liczne, drobne kwiaty zebrane w półbaldach pojawiają się w maju. Owoce to czarne, mięsiste pestkowce, dojrzewają w lipcu i sierpniu. Jest rośliną leczniczą, owoce zawierają dużo witamin.

Szczaw gajowy (Rumex sanguineus) – roślina wilgociolubna, preferuje stanowiska cieniste, w parku można ją spotkać w rejonach fosy mokrej Bastionu Neubauera. Znajduje się na liście ginących i zagrożonych roślin naczyniowych Pomorza Zachodniego i Wielkopolski.

Drugim gatunkiem występującym na liście ginących i zagrożonych roślin naczyniowych Pomorza Zachodniego i Wielkopolski a występującym na terenie parku jest wyka leśna (Vicia sylvatica). Należy do rodziny Fabaceae, posiada charakterystyczne pierzaste liście zakończone wąsami czepnymi.

Lulek czarny (Hyoscyamus niger) – rzadka roślina na Pomorzu, posiada charakterystyczną omszoną, lepką w dotyku łodygę i duże, szerokie liście. Duże brudno-żółte kwiaty są zapylane przez trzmiele. Lulek czarny jest rośliną trującą.

Śnieżyczka przebiśnieg (Galanthus nivalis) – jest rośliną podlegającym w Polsce ochronie gatunkowej. Naturalny zasięg występowania nie obejmuje Polski północnej, wszystkie spotykane w naszym regionie stanowiska są pochodzenia antropogenicznego (dawne osady, parki, cmentarze). Kwitnie wczesną wiosną, sygnalizując zmianę pory roku na przedwiośnie.

Szafirek drobnokwiatowy (Muscari botryoides) – należy do rodziny hiacyntowatych (Hyacinthaceae). W Polsce występuje najczęściej jako roślina ozdobna ze względu na niebieskie kwiaty zebrane w gęste grona.

Śniadek zwisły (Ornithogalum nutans) to piękna roślina z rodziny hiacyntowatych, w Polsce nie występuje na naturalnych stanowiskach.

Konwalia majowa (Convallaria majalis) – w Polsce jest rośliną objętą częściową ochroną gatunkową, jego naturalny zasięg obejmuje całą powierzchnię kraju. Konwalia majowa jest roślina silnie trującą. Bardzo często rozmnaża się wegetatywnie za pomocą kłączy. Zdarza się, że cały łan konwalii majowej jest w genetycznie jednym osobnikiem.

Porzeczka czarna (Ribes nigrum) – jest rośliną objętą częściową ochroną gatunkową, ochronie podlegają okazy rosnące na naturalnych stanowiskach. Krzew uprawiany jest ze względu na owoce (słodkie, czarne jagody).

Pióropusznik strusi (Matteuccia struthiopteris) – jest to gatunek należący do klasy paprotników (Polypodiopsida). W Polsce objęty ścisłą ochroną gatunkową. Często uprawiany ze względu na atrakcyjne duże liście. Podwójnie pierzaste to liście płonne (asymilacyjne), natomiast w sierpniu lub wrześniu wyrasta krótszy, sztywny (początkowo zielony - później ciemnobrunatny), jednokrotnie pierzasty liść zarodnionośny.

Cebulica dwulistna (Scilla bifolia) – roślina z rodziny hiacyntowych, objęta na obszarze Polski ścisłą ochrona gatunkową. Naturalne siedliska znajdują się w Karpatach i na południu Polski. Kwitnie od marca do kwietnia. Niebieskie kwiaty zebrane są w luźne grono. Nasiona są rozsiewane przez mrówki (myrmekochoria).

Trawy – to popularna nazwa grupy roślin należących do rodziny wiechlinowatych (Poaceae). Na terenie parku można spotkać pospolite gatunki: kupkówka pospolita (Dactylis glomerata), mietlica pospolita (Agrostis capillaris), wiechlina łąkowa (Poa pratensis), wiechlina roczna (Poa annua), kostrzewa owcza (Festuca ovina), stokłosa bezostna (Bromus inermis), włośnica zielona (Setaria viridis), cynodon palczasty (Cynodon dactylon), tymotka łąkowa (Phleum pratense), życica trwała (Lolium perenne).